نامه های من

نویسنده

شبنم مبارکی

نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان

گر شما را نه بس این سود و زیان مارا

 در دنیا مردم در پی پاداش لحظه ای و آنی اعمال خوب یا بد اون هستند و اگر با دیده بینا ببینیم یک نفر در دنیا طلبی و رفاه مالی

پاداش را میبیند و یک نفر در پاداش آموختن و نوشتن و حافظ شدن وماندگاری میبیند پس نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان که با زبانشانصبر و طمئنینه روحی مومنان را مسخره میکنند و میگویند من شوهر پادشاه دارم من با یک رییس جمهور ازدواج کردم تو چه و این بازی در ذهنشان حسادتی می آفریند که شخصی را بکشند چون نمیتوانند

پاداش عملش را ببینند فلذا بپذیر که زیان کردی و به قول فردوسی به دانش گرای و بدو شو بلند چو خواهی زبد نیابی گزند ز دانش در بی نیازی بجوی وگر چند سختی آید به روی فلذا هیچگاه برای حرف حسودان اهمیتی قائل نشوید و بین سود و زیان آنها را به آینده بشارت دهید و فرزند وارانه به آنها بیاموزید آیه نون و القلم را بر لوح زندگیتان

بنویسید و بنویسید و بنویسید آنچه میدانید و تحصیل کردید

نامه های من




نویسنده

شبنم مبارکی







نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان




گر شما را نه بس این سود و زیان مارا







 در دنیا مردم در پی پاداش لحظه ای و آنی اعمال خوب یا بد اون

هستند و اگر با دیده بینا ببینیم یک نفر در دنیا طلبی و رفاه مالی

پاداش را میبیند و یک نفر در پاداش آموختن و نوشتن و حافظ شدن و

ماندگاری میبیند پس نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان که با زبانشان

صبر و طمئنینه روحی مومنان را مسخره میکنند و میگویند من شوهر

پادشاه دارم من با یک رییس جمهور ازدواج کردم تو چه و این بازی در

ذهنشان حسادتی می آفریند که شخصی را بکشند چون نمیتوانند

پاداش عملش را ببینند فلذا بپذیر که زیان کردی و به قول فردوسی به

دانش گرای و بدو شو بلند چو خواهی زبد نیابی گزند ز دانش در

بی نیازی بجوی وگر چند سختی آید به روی فلذا هیچگاه برای حرف

حسودان اهمیتی قائل نشوید و بین سود و زیان آنها را به آینده بشارت

دهید و فرزند وارانه به آنها بیاموزید آیه نون و القلم را بر لوح زندگیتان

بنویسید و بنویسید و بنویسید آنچه میدانید و تحصیل کردید

شبنم مبارکی

که دل را به نامش خرد داد راه

جز او را مدان کردگار سپهر 

فروزنده ماه و ناهید و مهر 

به دانش گرایی و بدو شو بلند 

چو خواهی که از بد نیابی گزند 

ز دانش در بی‌نیازی بجوی

وگر چند سختی آید به روی 

ز نادان بنالد دل سنگ و کوه 

ازیرا ندارد بر کس شکوه

توانا بود هرکه دانا بود

ز دانش دل پیرو برنا بود

فردوسی

من همیشه ی منتظر بودم …شاید هیچوقت به اون بعد انسانی که شعور و یاری رساندن به کلاف پیچ شده ها نرسم و مدام درگیر خودم و خودشناسی باشم ….

تازه بعدش درگیر اینم که خوب چی و شاید پایان صد ساله اول زندگیم ….

و هیچوقتنفهمم مفهوم زندگی چی بود و اصلا چرا انسان زاده شدم 

واقعا چرا انسان زاده شدم

پس من حامل یک کلمه هستم برای 

تکبر ورزیدن و شکستن و سر به سجده ساییدن 

خواهرم ، چادرت را دست کم نگیر
تو وظیفه داری پرچم اربابت را تا آخرین نفست برافراشته نگه داری
تو علم دار اربابی …
چادر تو یاداور جمله کل یوم عاشورا و کل ارض کربلاست
خواهرم خودت را بزرگ بدان و چادرت را با تمام زحمتش با عشق بر سر کن
لذت ببر … که تو منتخب شده ای …
ای علم دار امام زمانت به خود ببال …
به امید روزی که ما سیه پوشان همیشگی اربابمان حسین لبیک گویان به یاری مولایمان مهدی بشتابیم
الهم عجل لولیک الفرج

برای یک لحظه چو نوری می آیند و بر صفحه کاغذ جان می بازند

ولی جالب است با وجود مرگشان انگار زنده اند هر دفعه که کلمات را می خوانم آنها جان می گیرند

یعنی من انسان کمتر از یک کلمه هستم که نمیتوانم بعد از نبودم اثری شوم ماندگار که هر بار در یادی زنده شوم و در ذهنی این نقش بندم…

فوج فوج آدمها می آینده و بیشترشان مانند کلمات دفتر مشق ،تنها فقط می آیند که…

یاد دهند،عبرت باشد تا بیاموزیم …

ولی در این میان انسان هایی می آیند که مانند یک شعر ناب هستند…

می آیند ،می مانند، جاودانه می‌شوند و تا ابد در ذهن ما زنده هستند…

 می‌خواهم آدمی باشم همچو یک شعر ناب

شبنم مبارکی