پله پله تا ملاقات خدا

انتظار من شبیه یک منتظرم….که هر دفعه نوای در ذهنم انتظارم را پایان میدهد و باز هم پس از پایان یک شروع دوباره و من تا ابد منتظرم منتظر ظهور یک کلام …یک نشانه….یک کلمه…انگار کلمات سخنان روح من هستند که هیچ کس جز خودم یارای شنیدنش را ندارد و من با نقاشی آن بر صفحه کاغذین، تو راهم در شنیدن نوای ذهنم شریک میکنم باشد که کلمه ای باشم برای پایان یک انتظار.

شبنم مبارکی

به نام خداوند خورشید و ماه 

که دل را به نامش خرد داد راه

جز او را مدان کردگار سپهر 

فروزنده ماه و ناهید و مهر 

به دانش گرایی و بدو شو بلند 

چو خواهی که از بد نیابی گزند 

ز دانش در بی‌نیازی بجوی

وگر چند سختی آید به روی 

ز نادان بنالد دل سنگ و کوه 

ازیرا ندارد بر کس شکوه

توانا بود هرکه دانا بود

ز دانش دل پیرو برنا بود

فردوسی